Dyrektywy ATEX

Unijna dyrektywa ATEX (od fr. Atmosphères Explosibles) jest aktem prawnym definiującym zasadnicze wymagania, jakie musi spełniać każdy produkt, który jest przeznaczony do zastosowania w strefach zagrożonych wybuchem. Obszary te nazywane są strefami ATEX. Głównym więc założeniem dyrektyw ATEX jest ochrona przed skutkami wybuchu i niwelowaniu wszelkich zagrożeń w strefach.

Uzupełnieniem wymagań szczegółowych są normy powiązane z dyrektywą. Wymagania nie objęte dyrektywą ATEX oraz normami mogą być przedmiotem regulacji wewnętrznych, które będą funkcjonowały w poszczególnych krajach członkowskich. Warunkiem ich obowiązywania jest nie zaostrzanie przepisów wynikających z dyrektywy oraz zachowanie jednomyślności i zgodności z dyrektywą.

Produkty spełniające wymogi zawarte w dyrektywach otrzymują specjalne certyfikaty ATEX. W naszej szerokiej ofercie znajdą Państwo systemy ochronne ATEX i rozwiązania posiadające takie certyfikaty. Są to między innymi śluzy obrotowe, odciągi przemysłowe oraz zawory – urządzenia i elementy przeznaczone do pracy w strefach zagrożenia wybuchem.

Od kiedy obowiązują dyrektywy ATEX?

ATEX to też skrót określający wszystkie dyrektywy Parlamentu Europejskiego zawierające wytyczne dla producentów i użytkowników. Pierwsza tego typu dyrektywa z 23 marca 1994 roku, o numerze 94/9/WE, ujednolicała przepisy państw członkowskich dotyczące systemów ochronnych oraz urządzeń używanych w przestrzeniach zagrożonych wybuchem, tak zwanych strefach ATEX. Ten akt prawny nakładał obowiązki na producentów. Kraje członkowie Unii Europejskiej zostały zobligowane do wdrożenia przepisów z dyrektyw ATEX 1 lipca 2003 roku.

Dyrektywę 94/9/WE zastąpiono dyrektywą ATEX 2014/34/UE z 26 lutego 2014 roku. Obowiązuje ona w naszym kraju od 6 czerwca 2016 roku.

Kogo i czego dokładnie dotyczą obecnie obowiązujące dyrektywy ATEX?

Obowiązującym aktem prawnym, który dotyczy producenta produktu jest Dyrektywa 1999/92/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 1999 r. Dyrektywa ta dotyczy użytkowników-pracodawców. Precyzuje ona minimalne wymagania w zakresie poprawy bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pracowników narażonych na przebywanie w środowiskach potencjalnie wybuchowych. Dyrektywa ta dotyczy UŻYTKOWNIKA-PRACODAWCĘ.